Tag Archives: Ethiopia

ለፍርድ ሳይቀርብ በሞተው መለስ ዜናዊ ስም አድርባዮችና አምላኪዎች የዋሽንግተን ሽርጉድ

የመለስ አምላኪዎች የዋሽንግተን ሽርጉድmelesdeath
አምባገነኑ አልቤኒያዊው ተራማጅ መለስ ዜናዊ /እንደባህላችን ነብሱን ይማርና/ ከሞተ እንሆ አመት ለምድፈን እየተቃረበ ነው::በእርግጥ መለስ ዜናዊ መሞቱ በሃምሌ አጋማች የተረጋገጠ እና በዛው ሰሞን መቀሌ በሚገኘው አርበኞች አደባባይ እንደተቀበረ የታወቀ ቢሆንም ውሸታሞቹ እና አይን አውጣው ለማኙ ስራቱ ግን አሁንም በህዝብ አደባባይ በህዝብ ላይ ቆሞ ዲስኩሩን እየለፈፈ ነው::
በመለስ ራእይ በመለስ አስተምሮ በሚል እደምታ ከፍተኛ የሆኑ ምህረት የለሽ ፖለቲካዊ እና ኢኮኖሚያዊ ወንጀሎች በሃገሪቱ እየተፈጸሙ ይገኛሉ::ይህንንም እንዲሁ ተከትሎ ባለስልጣናት እርስ በእርስ አይናበቡም አይተዋወቁም ገዢው ማን እንደሆን የማይታወቅበት የመለሲዝም ራእይ ላይ ታግተን እያየን ነው:: እርምጃ እንዳይወሰድበት ወይን ራእዩ እንዳይቆም አንዱ አንዱን በመፍራት ሃገሪቷን እያጨመላለቋት ነው::

ከእነዚህ ሰባራ የወያኔ ፖለቲከኞች ዘለልብለን ደሞ ስንራመድ ትላንት እነማን ነበራቹ ተብለው ቢጠየቁ ውርደታቸው አፍረት የሚያለብሳቸው የዛሬ የመለስ ዜናዊ አምላኪዎች ከሃገር ቤት ጀምሮ እስከ ሰሜን አሜሪካ በዘረጉት ባዶ ኳኳታ ህዝባዊ ጥላቸ እያተረፉ መሆኑ የታወቀ ነው:: እንደ ጊዜሽወርቅ ተሰማ ያሉ ነጋድ ነን ባዮች እንደ ንዋይ ደበበ ያሉ አዝማሪዎች ለሆዳቸው ያደሩ እና ሃገር የከዱ ነገ በፍትህ አደባብይ የሚፈለጉ የወያኔ የደም ጨርቅ አጣቢዎች ዛሬ መለሲስም ተብሎ የሚጠራውን ሃራጥቃ በመቀላቀል በህዝባዊ ሰቆቃ ላይ ለመክበር ይፈልጋሉ ::
ትላንት ወይዘሮ ጊዜሽወርቅ የመለስ ዜናዊ መንግስት ባለስልጣናት እና ቢሮክራሲያቸው አላሰራ አለን ብለው በአደባባይ ስራ ልናቆም ነው እያሉ ስርኣቱን እያብጠለጠሉ ሲለፈልፉ የነበሩ ነጋዴ/ኢንቨስተር ነን ባዮች ምእራቡ አለም ላይ በቂ እውቀት ስላሌላቸውእዛም መስራት ሳይችሉ ተማረው የሚገቡበት የጠፋቸው ሴት ዛሬ ምን ተገኝቶ ነው የመልስ ዜናዊ አምላኪ የሆኑት:: ገላቸውን ለወያኔ ባለስልጣናት በማስረከብ በሙስና ጥበብ ሴትነታቸውን ተጠቅመው የገቡበት የዘረፋ ባህር ውስጥ ላለመውጣት የህዝብ ገንዘብ በሙስና አብረው እየዘረፉ ያሉ እኝህ ወይዘሮ ዛሬ የመለስ ዜናዊ አምላኪ ሆነው ከአዲስ አበባ ዋሽንግተን እያራገቡልን ነው :: የሙስና ስራቸው ከፖለቲአክ አምላኪነት የዳረጋቸው ወይዘሮ ጊዜሽወርቅ ተሰማ አንደበት የላቸውም::
ንዋይ ደደቡ/ደበበ/ ዛሬ ላይ ቆሞ ትላንትን ማሰብ የማይችል ሰው በመሆኑ የአባቱን ስም እስከመቀየር የደረሰ ሰው ነው ወንድ ልጅ ቢወልድ ስሙን መለስ እንደሚለው ለወያኔ ባለስልጣናት ቃል የገባው ንዋይ ዋሽንግተን የወያኔ መድረክ ላይ ለመዝፈን መፍቀዱ የአምባገነኖች አንዱ ተባባሪ መሆኑን እና ነገ ከተጠያቂነት እንደማይተርፍ ልንነግረው ይገባል የመለሲዝም ሃራጥቃ አንዱ አባል የሆነው ንዋይ ደደቡ በራእይ ስም እየተፈጸሙ ላሉ ወንጀሎች ተባባሪ መሆኑን ማወቅ አለበት ::
በአጠቃላይ እነዚህን እና ቀሪውን የወያኔ ጀሌ በዋሽንግቶን በሚካሐደው ሰልፍ ላይ በመገኘት እንዲቃወሙ ጥሪ እናስተላልፋለን:: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10151620941314743&set=pb.639339742.-2207520000.1368161317.&type=3&theater
የመለስ አምላኪዎች የዋሽንግተን ሽርጉድ
አምባገነኑ አልቤኒያዊው ተራማጅ መለስ ዜናዊ /እንደባህላችን ነብሱን ይማርና/ ከሞተ እንሆ አመት ለምድፈን እየተቃረበ ነው::በእርግጥ መለስ ዜናዊ መሞቱ በሃምሌ አጋማች የተረጋገጠ እና በዛው ሰሞን መቀሌ በሚገኘው አርበኞች አደባባይ እንደተቀበረ የታወቀ ቢሆንም ውሸታሞቹ እና አይን አውጣው ለማኙ ስራቱ ግን አሁንም በህዝብ አደባባይ በህዝብ ላይ ቆሞ ዲስኩሩን እየለፈፈ ነው::
በመለስ ራእይ በመለስ አስተምሮ በሚል እደምታ ከፍተኛ የሆኑ ምህረት የለሽ ፖለቲካዊ እና ኢኮኖሚያዊ ወንጀሎች በሃገሪቱ እየተፈጸሙ ይገኛሉ::ይህንንም እንዲሁ ተከትሎ ባለስልጣናት እርስ በእርስ አይናበቡም አይተዋወቁም ገዢው ማን እንደሆን የማይታወቅበት የመለሲዝም ራእይ ላይ ታግተን እያየን ነው:: እርምጃ እንዳይወሰድበት ወይን ራእዩ እንዳይቆም አንዱ አንዱን በመፍራት ሃገሪቷን እያጨመላለቋት ነው::

ከእነዚህ ሰባራ የወያኔ ፖለቲከኞች ዘለልብለን ደሞ ስንራመድ ትላንት እነማን ነበራቹ ተብለው ቢጠየቁ ውርደታቸው አፍረት የሚያለብሳቸው የዛሬ የመለስ ዜናዊ አምላኪዎች ከሃገር ቤት ጀምሮ እስከ ሰሜን አሜሪካ በዘረጉት ባዶ ኳኳታ ህዝባዊ ጥላቸ እያተረፉ መሆኑ የታወቀ ነው:: እንደ ጊዜሽወርቅ ተሰማ ያሉ ነጋድ ነን ባዮች እንደ ንዋይ ደበበ ያሉ አዝማሪዎች ለሆዳቸው ያደሩ እና ሃገር የከዱ ነገ በፍትህ አደባብይ የሚፈለጉ የወያኔ የደም ጨርቅ አጣቢዎች ዛሬ መለሲስም ተብሎ የሚጠራውን ሃራጥቃ በመቀላቀል በህዝባዊ ሰቆቃ ላይ ለመክበር ይፈልጋሉ ::
ትላንት ወይዘሮ ጊዜሽወርቅ የመለስ ዜናዊ መንግስት ባለስልጣናት እና ቢሮክራሲያቸው አላሰራ አለን ብለው በአደባባይ ስራ ልናቆም ነው እያሉ ስርኣቱን እያብጠለጠሉ ሲለፈልፉ የነበሩ ነጋዴ/ኢንቨስተር ነን ባዮች ምእራቡ አለም ላይ በቂ እውቀት ስላሌላቸውእዛም መስራት ሳይችሉ ተማረው የሚገቡበት የጠፋቸው ሴት ዛሬ ምን ተገኝቶ ነው የመልስ ዜናዊ አምላኪ የሆኑት:: ገላቸውን ለወያኔ ባለስልጣናት በማስረከብ በሙስና ጥበብ ሴትነታቸውን ተጠቅመው የገቡበት የዘረፋ ባህር ውስጥ ላለመውጣት የህዝብ ገንዘብ በሙስና አብረው እየዘረፉ ያሉ እኝህ ወይዘሮ ዛሬ የመለስ ዜናዊ አምላኪ ሆነው ከአዲስ አበባ ዋሽንግተን እያራገቡልን ነው :: የሙስና ስራቸው ከፖለቲአክ አምላኪነት የዳረጋቸው ወይዘሮ ጊዜሽወርቅ ተሰማ አንደበት የላቸውም::
ንዋይ ደደቡ/ደበበ/ ዛሬ ላይ ቆሞ ትላንትን ማሰብ የማይችል ሰው በመሆኑ የአባቱን ስም እስከመቀየር የደረሰ ሰው ነው ወንድ ልጅ ቢወልድ ስሙን መለስ እንደሚለው ለወያኔ ባለስልጣናት ቃል የገባው ንዋይ ዋሽንግተን የወያኔ መድረክ ላይ ለመዝፈን መፍቀዱ የአምባገነኖች አንዱ ተባባሪ መሆኑን እና ነገ ከተጠያቂነት እንደማይተርፍ ልንነግረው ይገባል የመለሲዝም ሃራጥቃ አንዱ አባል የሆነው ንዋይ ደደቡ በራእይ ስም እየተፈጸሙ ላሉ ወንጀሎች ተባባሪ መሆኑን ማወቅ አለበት ::
በአጠቃላይ እነዚህን እና ቀሪውን የወያኔ ጀሌ በዋሽንግቶን በሚካሐደው ሰልፍ ላይ በመገኘት እንዲቃወሙ ጥሪ እናስተላልፋለን:: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10151620941314743&set=pb.639339742.-2207520000.1368161317.&type=3&theater
ነገ ቅዳሜ ባንዳዎች እና ሆዳሞች በህዝብ ደም ላይ ይራመዳሉ!!

የመለስ ሌጋሲ አስፈጻሚዎች ጋዜጠኛ ርዕዮት ዓለሙን በእስር ቤት ቢያሰቃዩም ዩኔስኮ ጋዜጠኛዋን ሸለመ

(ዘ-ሐበሻ) የአቶ መለስ ዜናዊን ለጋሲ እናስፈጽማለን የሚሉት አሁን በስልጣን ላይ ያሉት ወገኖች ጋዜጠኛና መምህርት ርዕዮት ዓለሙን በ እስር ቤት እያሰቃዩ፤ በ ጡቷ ላይ የወጣውን እጢ እንዳትታከም ምክንያት እየፈለጉ ቢበቀሏትም ጋዜጠኛዋ ግን የዩኒስኮ ጉዋልርሞ ካኖ የአለም የፕሬስ ነፃነት ሽልማት አሸናፊ በመሆን ተሸለመች።

reeyot
“ይቅርታ ጠይቀሽ እንፍታሽ” “በሰዎች ላይ መስክሪና ትፈቻለሽ” ወዘተ የሚሉ ጥያቄዎች እስር ላይ ባለችበት ወቅት እየደረሳት እርሷ ግን ‘ለእውነትና ለሕሊናዬ እኖራለሁ” በሚል የተፈረደባትን የ እስር ጊዜ ከመፈጸም በቀር ይቅርታ አልጠይቅም በሚለው አቋሟ የጸናቸው ጋዜጠኛና መምህርት መንግስት የሚያደርሳቸውን የተለያዩ ጫናዎች ተቋቁማ ለፕሬስ ነፃነት ላበረከተችው አስተዋጨፅኦ ይህ ሽልማት እንደተበረከተላት የጠቆመው ዩኔስኮ ለዚህ ሽልማት የታጨችውም ተቋሙ ውስጥ ባሉ ገለልተኝኛ የሚዲያ ባለሙያዎች መሆኑን አትቷል።
መንግስት ከዚህ ቀደምም የተለያዩ የተቃዋሚ ፓርቲ መሪዎችን እና ጋዜጠኞችን በግፍ ቢያስርም አለም ዓቀፍ ተቋማት ግን በግፍ የታሰሩትን ኢትዮጵያውያንን ላደረጉት አስተዋጾ ሲሸልሙ እንደነበር ይታወሳል።

የዘ-ሐበሻ ጋዜጣና የዘ-ሐበሻ ድረገጽ አዘጋጆች በጋዜጠኛዋ ሽልማት የተሰማቸውን ደስታ እየገለጹ ለመላው የኢትዮጵያ ነፃ ፕሬስ አድናቂ ወገኖቻችንና ለጋዜጠኛ ር ዕዮት ዓለሙ እንኳን ደስ ያላችሁ እንላለን።

Oromo Democratic Front (ODF) Declares to Work with Multi-national Ethiopia

Oromo Democratic Front (ODF) Declares Commitment to Work with Others towards a Democratic, Multi-national Ethiopia:

Is this the Same “New Ethiopia” We in the SMNE Envision? 

On March 30, 2013, I had the privilege of watching history in progress while attending the first meeting of the newly formed Oromocalling Oromo to work together for one Ethiopia Democratic Front (ODF) as an observer. Those involved included most of the founding leaders of the Oromo Liberation Front (OLF). As they announced their new vision, direction and organization to more than 500 people attending the meeting in St. Paul, Minnesota, I was deeply struck with the vastly different message I was hearing that day—calling Oromo to work together for one Ethiopia—from what I had heard at their 2006 OLF meeting where their secessionist goals and strictly Oromo agenda dominated every aim. I can only think that this transformation has been brought about by a renewed hope among its leadership that the great people of Oromia can contribute to the creation of an Ethiopia for all its precious people.

I believe the ODF, and its new vision, could be part of the answer to the serious division among the Ethiopian opposition groups. This is a good beginning and worth applauding. During the meeting, ODF leadership clearly explained their objectives as advocates not only for the Oromo, but also for the “freedom and justice for all individuals and nations.” They explained that the change in focus was “motivated by the universal principle that struggling for justice for oneself alone without advocating justice for all could ultimately prove futile because ‘“injustice anywhere is a threat to justice everywhere.”’

I do believe it is legitimate to protect the rights of your own ethnic people; exposing injustices and working towards the resolution ofOromo Democratic Front (ODF) Declares Commitment to Work with Others these grievances, especially in a country where no one speaks on behalf of others; however, we will know we have a much healthier society when we advocate for the rights of others and readily correct wrongs. These others can be from tiny subgroups of people or from large majority groups. They can be fellow members of our society that agree with us or those who dispute our positions. In a free society, those unlike us still deserve respect and equal rights. This is why it was so gratifying to hear Oromo leaders say they will not be speaking only for Oromo, but for everybody; and that from here on, the ODF will be a body that will work with others to bring lasting change to all Ethiopians.

Some in the audience challenged this new position. One man summed up the opinion of a number of attendees as they sought to better understand the change of direction. The man asked, “For the last 40 years, we’ve been told that Ethiopians in power were colonizers and imperialists and we have been dreaming about having our own country, but now you are saying we can work from within? Why the change the course we have been on?”

One of the leaders, Mr. Leenco Lata, respectfully explained, “I cannot preach what is unachievable. It cannot work in Ethiopia. If Oromia was to become a country, the entire region would be in chaos. Oromia is everywhere.  What are you going to do with Gambella, Southern Nations and Benishangul?

It will be best to fix the country from within so we all have a democratic country in which to live. The Oromo don’t have to think likeObang Metho with Oromo Democratic Front we are a victim or act like we are a minority. We are not a minority but a majority. We will not forget the historical chapter, but we have to start a new chapter where we work together with everybody to create an Ethiopia for everybody.”

Mr. Leenco explained to the audience that all Oromo might not be convinced of the need to change directions, but that the leadership planned on talking with those holding different opinions in order to hopefully convince them to come on board. If convinced, they could go forward to start reaching out to other Ethiopian groups with the goal of coming together so all stakeholders could be party to formulating a plan that would work for everyone.

Another leader Mr. Dima, explained that in the previous Ethiopia, as well as under the TPLF/EPRDF, one group defined the direction of the country for everyone else and that this was wrong. He called the EPRDF a façade because although it is a large group of people that pretended to be for everyone, others outside the TPLF were never consulted. He said that Ethiopians should not make the same mistake, but instead must reach out to stakeholders so all could be involved in forming a plan as to how to bring about a more democratic Ethiopia for everybody. He emphasized the need to gain the consensus of the people to form a movement from within the country—not from a neighboring or other country—which would bring the heart of the struggle to Ethiopia so that change could come from within.

Following the presentation, I came forward to give a response during the question and answer period. I enthusiastically complimented the leadership who were presenting this new direction as well as the way the entire discussion was conducted. The leadership and the public had shown real respect towards each other even as questions were asked, positions challenged and explanations given. It was very encouraging. I wish I could have understood the language, (Afaan Oromo/Oromiffa) but thankfully, I found an Oromo brother from Melbourne, Australia who translated the entire discussion for me.

I told them what began there in this room as a dialogue should be demonstrated in action by talking with others. Other groups should follow suit—regional groups, women, religious groups and youth representing diverse groups. The time to start talking is long overdue no one should wait for an invitation. Be the one to start the conversation. For example, even though I was invited to this meeting; even without an invitation I still would have come had it been possible because this was such an important meeting. Its outcome would affect me as an Ethiopian. I called on them to think out of the box; realizing no one has to stay in their ethnic enclaves. I encouraged them to not wait for an invitation to enter the discussion.

I suggested, “The next step would be to have a workshop—a national level dialogue—where representatives from different groups could carry on a dialogue. Those speaking from the podium should share the same stage. Let the people have a debate where disagreements can be respectfully voiced, like what just took place at this meeting. This is something the SMNE and others willing to work in collaboration, like the ODF, can pursue.”

As the ODF leaders continue to meet with others to explain their new direction, they are well aware that there may be skeptics among the public or those among the Oromo who do not agree with them; however, as this new vision is practically enacted, it can become a model for other ethnic-based groups, also struggling for freedom and justice, who might be willing to join together if they had a voice.

When this happens, a New Ethiopia for all Ethiopians will be the mindset of a country that, with God’s help, will mobilize an inclusive peoples’ movement. This also means that ethnic-based groups will become civic groups rather than political parties, competing for dominance against other ethnic groups.

Freedom and justice can never be accomplished through one ethnic group, even a large one. Neither can it be achieved through multiple factions working on their own goals, independent of others. Instead, meaningful change will require the improved collaboration between the many diverse groups seeking an inclusive democratic state. Even though we are diverse people, we Ethiopians have more in common than our differences. Not only do we share the land, we share the same blood through our ancestors who have lived in this land for millenniums. The diversity of Ethiopians in terms of ethnicity, culture, language, history, religion and language is what I call the garden of Ethiopia and what we hold in common is a desire for one healthy family of Ethiopians.

THE TPLF/EPRDF and other narrow-minded, ethnic-centered politicians have tried to overlook the value of all the people of Ethiopia, whether intentionally, for their own self-interests, or because they feared there was no future for them unless they were in power; however the world is changing. People are able to come together in ways never before possible. Improved technology and communication help, but collaboration, undergirded with respect towards others, brings about a better outcome, greater harmony and more sustainable relationships.

The TPLF/EPRDF’s whole system of ethnic-based hegemony cannot survive when groups such as the ODF refuse to play by those rules any longer. The TPLF/EPRDF’s apartheid model is dependent on division, suspicion and tribal competition and it will take a blow as the Oromo, Amhara, Ogadeni and other Ethiopians begin to advocate for the rights of the other. The people of Gambella as well as the people of Afar are said to be holding dialogues within their own communities regarding similar initiatives to advocate for the rights and inclusion of all Ethiopians, including the minorities and marginalized. This is a movement of thought and it now includes many in the Ethiopian religious communities.

Diverse religious groups have been the target of regime control for years, but now there are strong indicators that the TPLF/EPRDF’s control is faltering. Muslims are joining together with Christians to find a way to work together for the common good. This includes freedom of religion and expression for all Ethiopians. Civic organizations are also trying to create bonds with each other to advance shared goals. These developments should be a strong sign to regime power-holders that change is coming. The TPLF/EPRDF supporters are indeed on the wrong side unless they join with others in the transformation of Ethiopia into a “genuinely democratic multinational federation” that the ODF is talking about.

This new ODF initiative is what was envisioned four years ago when the SMNE was established. Our history of having an Ethiopia for only one or a few tribes—while all the rest struggle—must be ended. The only Ethiopia that will bring sustainable peace and prosperity is one where the humanity of each and every person, regardless of any differences, is not only valued, but also cared for, nurtured and protected. One’s own freedom, justice and empowerment are only sustainable when the same is given to others for “no one is free until all are free.”

The widespread application of these principles will make Ethiopia a home rather than the prison described by the ODF that makes us hunger for personal and collective freedom. Lasting change requires much dialogue, acknowledging the grievances of other people, the restoration of justice, the empowerment of our citizens at every level and reconciliation. Our goal is not to defeat, crush or root out the enemy as was said during the Dergue, but we must work to find ways to transform our country.

Through such dialogue we can talk about why the majority of various ethnic groups will not end up having their particular language as one of the national languages of the country because we have over 80 different languages. In the case of the Oromo language, it makes strong sense that it becomes a second national language because forty million of our people speak it. English may become another of its languages. There are examples of some countries functioning well with more than one language, like Canada or Switzerland; however, it is important to keep in mind that language is meant to be an instrument to advance communication. Through dialogue we can find ways to figure this all out, including how to bring new inclusion to the minorities and to the marginalized—like Ethiopian women, the disabled, the uneducated and others whose voices must be included.

With respectful dialogue, we can find workable solutions to our differences and grievances rather than dividing the country or seeing other people as our enemies. This is the time to talk to each other rather than talking about each other. In the last 20 years the only thing we have done, which was also advanced by the TPLF/EPRDF, was for some Oromo to talk about the Amhara and what they have done and for some Amhara to talk about the Oromo, decrying them as refusing to let go of what Menelik had done to them. In other cases, some Ethiopians do not openly say it, but they discriminate against some they do not consider to be “real Ethiopians” by not giving them opportunity. The people of the Omo Valley are good examples of that discrimination. Fortunately, more of us are realizing that there is no 99% Ethiopian; but instead that every one of us is fully Ethiopian.

We also must realize that there is no ethnic group that cannot claim being oppressed at some time; however, the name “Ethiopia” and the flag of Ethiopia have never oppressed the people. It has been the few elite in power and the dictatorial systems they set up which have oppressed us. There is no “us” and “them” in this land for we are one people. There is no need to separate the country when we can solve our differences through a genuine dialogue.  The ODF are now promising to do this.

From the very beginning, the SMNE has always sought to work with anyone and any group who honestly was willing to advance the betterment of humanity rather than using these principles disingenuously while holding onto a hidden agenda. As the ODF begins to advocate for all Ethiopians, they are “putting humanity before ethnicity” and endorsing the belief that sustainable freedom will never come to the Oromo until it comes to all Ethiopians. I enthusiastically commend them on a job well done and look forward to the fruit of this contribution. We in the SMNE will do whatever we can to work with them and hope that others, including the TPLF, will come to the realization that this is the only way forward that gives us all a future.

To accomplish these goals, we must acknowledge the historical past with its injustice towards different groups of people, but we must also look forward to building a better future. We should also be willing to give up something for a bigger cause.

There is a price to be paid for a better future. It will cost us something which may include forgiveness, humility, compromise, and putting behind us some of our past grievances.

The Ethiopia we have now is not good for anyone; for example: the unemployment, the locking up of Oromo and many others, the displacement of the people like the Amhara and others from their land, the outflow of Ethiopian women to the Middle East as maids, the lack of a future with hope in Ethiopia which should make us think about why we are choosing to work as factions rather than together. We must ask why we are settling for so little when we could collaborate by doing our share rather than giving the burden to only a few. Together we could create a better country—more unified than divided, more livable than inhospitable and more caring about others than selfish about our own interests.

If each of us really took the initiative and was willing to commit to doing our share, we could be able to create a better Ethiopia rather than a beggar Ethiopia. Imagine if the two major ethnic groups, the Oromo and the Amhara, would stand together as one people for the future of all of us! Imagine if the Ethiopian youth saw themselves as human beings first rather than as a tribe and could stand together as future leaders of one Ethiopia rather than as one tribe making Ethiopia their own playground for their own tribal interests. Imagine all the Ethiopian women reconciling and working together as mothers who do not favor one child over another. Imagine Ethiopia’s religious leaders, like the Ethiopian Orthodox, the Evangelical Christians, the Ethiopian Muslims, Ethiopian Jews, animists and non-believers coming together as people of moral character to promote love, compassion, peace, honesty, integrity, good relations and respect for freedom and justice.

The evidence that the ODF and others are genuine will be seen in how they embrace others. Imagine an Oromo speaking up on behalf of the displaced Amhara, condemning it. Imagine an Amhara speaking up on behalf of the Oromo who have been unjustly imprisoned just for being Oromo. Imagine a Christian condemning the mistreatment of the Muslim. Imagine the Muslim doing the same thing on behalf of the Christians. Imagine if every group did this for others. Who would not want to live in such a country? This kind of Ethiopia would be much better than some of the countries where so many of our young people are running to in hopes of finding a better life, but too often are suffering or dying on the way.

The hope for a better future is within each of us. With God’s help, He can transform us and use us as tools to transform our country. It is a matter of putting these hopes and dreams into action. May God help more of us to realize, like the ODF, that we are one family, the Ethiopian family. May God help us not to be so judgmental and stubbornly fixed in our prejudices, but instead to open our hearts to accept each other; helping us to break down the barriers of suspicion that have kept us fighting each other and struggling to survive while a tiny minority has taken the power and are thriving at the expense of all of us.

May God help us to find a way to also embrace them, not excluding them either for they are a product of past mistakes and thinking.  If they change, we need to accept them as well for no one is free until we all are free. May the God who loves each of us, help us to see the beauty He created in our Ethiopian brothers and sisters.

Please do not hesitate to e-mail your comments to Mr. Obang Metho, Executive Director of the SMNE at: Obang@solidaritymovement.org.

http://ecadforum.com/2013/04/07/oromo-democratic-front-odf-declares-to-work-with-multi-national-ethiopia/

ግንቦት 7 “የወያኔ ስርአት እስካልተወገደ ድረስ በአማራው የተጀመረው ጭፍጨፋ በሌሎችም ማህበረሰቦች ላይ ይቀጥላል” አለ

ዶ/ር ብርሃኑ ነጋ የሚመራው ግንቦት 7 ንቅናቄ “ይህ የወያኔ ስርአት እስካልተወገደ ድረስ በአማራው የተጀመረው ጭፍጨፋ፣ እንግልት፣ ስደት፣ መከራና ግድያ፤ ህወሃት በሌሎችም አጠናክሮ ይቀጥልበታል ብሎ” እንደሚያምን በሳምንታዊው የድርጅቱ ልሳን ላይ ገለጸ። “በወያኔ ያልተበደለ፣ ያልታሰረ፣ ያልተደበደበ፣ ያልተሰደደ፣ ያልተፈናቀለ፣ ያልተራበ፣ ያልተዋረደ፣ ያልተገደለ ህዝብ የለም።” ያለው ግንቦት 7 ” የኢትዮጵያ ህዝብ በወያኔ ጨካኝ ስርአት አማካኝነት በጨለማ ሂዎት ውስጥ እየኖረ ነው” ብሏል።ginbot_7_logo_l1

የግንቦት 7 ሙሉ መልዕክት እንደወረደ የሚከተለው ነው፦

ወያኔ ለአማራ ህዝብ፤ ባህልና ታሪክ ያለዉን ጥላቻ ከተራ ጥላቻ አልፎ በተግባር አማራዉን ወደ ማጥቃት ዘመቻ አደገ እንጂ ለአንድም ቀን ቀንሶ አያውቅም። አማራው እንደ ሰው ልጅ የመኖር መብቱ፣ ስብእናው ተገፎ ከቀየው፣ ከመንደሩ የአፈራውን ንብረትና ገንዘብ እየተቀማ መባረሩ፣ መሰደዱ፣ እንግልቱ ሁሉ የወያኔ የበቀል እርምጃ ነው።

በአሶሳ፤ በደኖና በአርባጉጉ ውስጥ አማራ በመሆናቸዉ ብቻ ህጻናት፤ሴቶችና አረጋዉያን በግፍ ተገድለዋል። ባለፈዉ አመት በደቡብ ክልል ጉራ ፈርዳ እየተባለ በሚጠራዉ አካባቢ ለረጂም አመታት ከአካባቢዉ ኢትዮጵያዊ ወገናቸው ጋር ተግባብተዉ ይኖሩ የነበሩ የአማራ ብሄረሰብ አማራ በመሆናቸዉ ብቻ ለአመታት ያፈሩትን ንብረት ይዞ የመሄጃ ግዜ
እንኳን ሳይሰጣቸዉ አከባቢዉን ያለ ምንም ቅድመ ሁኔታ ለቅቀዉ እንዲወጡ እንዲፈናቀሉ ተደርጓል።

ከመጋቢት ወር መጀመሪያ ጀምሮ ወያኔ በአማራዉ ህዝብ ላይ አዲስና ሰፋ ያለ የጥቃት ዘመቻ ጀምሯል። በደቡቡ የአገራችን ክልል በጉራፈርዳ የጀመረዉን አማራውን ነጥሎ የማጥቃትና የማንገላታት ዘመቻ አሁን ደግሞ በሰሜን ምስራቅ የአገራችን ክፍል በቤንሻንጉል ጉሙዝ ክልል ቀጥሏል።

የቅርብ ግዜው ደግሞ ከቤንሻንጉል ጉሙዝ ተፈናቅለው በምእራብ ጎጃም ዞን በፍኖተሰላም ከተማ ሜዳ ላይ ወድቀው የሚገኙት አማራ አርሶደአሮች የድረሱልን ጥሪ ማሰማታቸውና፤ ብሄረ አማራን እወክላለሁ ባዩ ብአዴን (የህወሃት ቡችላ) ጠበንጃ ደቅኖብን ወደ መጣችሁበት ተመለሱ ከዚህ ጥፉ ሲል አዋከበን፤ የወገን ያለህ ድረሱልን የት እንግባ ልጆቻችን የአውሬ ራት ሆኑ ሲሉ ስቃያቸውን አሰምተዋል። በርግጥ የህወሃት ተለጣፊው ብአዴን ሆዳቸው ስለሞላ ህሊናቸው ታውሮ ይህ በደል የሰው ልጅን የማጥፋት ሴራ መሆኑን እና በዘር ማጥፋት ወንጀል እንደሚያስጠይቅ የተረዱ አይደሉም።

ሰሞኑን በቤንሻንጉል ጉሙዝ ለረጂም አመታት ከአካባቢዉ ህብረተሰብ ጋር ተቀላቅለው ይኖሩ የነበሩ አያሌ የአማራ ብሄረስብ ተወላጆች ያፈሩትን ንብረት ለመሰብሰብ እንኳን ግዜ ሳይሰጣቸዉ የኔ ብለው ከሚጠሩት የመኖሪያ ቦታቸዉ እንደባዳ እየተገፉ እንዲወጡ ሲደረጉ በአንጻሩ በባህርዳር ከተማ ብአዴን የቱባ ባለስልጣናቱን ከርስ ለመሙላት
የክልሉን ህዝብ ጮኸት ጀሮ ዳባ ብሎ ሽርጉድ ሲል የነበረ መሆንን ያገናዘበ ኢትዮጵያዊ ቁጭት በርካታ ነው ።

የኢትዮጵያ ህዝብ ሆይ፡ እርግጥ ነው ይህን ዘረኛ ቡድን ለማስወገድ በሚደረገው መራራ ትግል ሂደት ውስጥ በደልና ሰቆቃው እየበዛ እንደሚሄድ ቢታወቅም ተባብረን ከታገልነው ግን ይህን ልናሳጥረው እንችላለን። አለበለዚያ ግን እስከ መቼ ነው ወገኖቻችን በትውልድ መንደራቸው የሀገር ውስጥ ጥገኛ ጠያቂ የሚሆኑት? የአማራ ብሄረሰብ ተወላጆች ከቀያቸው የተባረሩት በኢትዮጵያዊ ዜግነታቸው ነው።

ግንቦት 7 ንቅናቄ ይህ የወያኔ ስርአት እስካልተወገደ ድረስ በአማራው የተጀመረው ጭፍጨፋ፣ እንግልት፣ ስደት፣ መከራና ግድያ፤ ህወሃት በሌሎችም አጠናክሮ ይቀጥልበታል ብሎ ያምናል። ስለዚህ ምን እንጠብቃለን በወያኔ ያልተበደለ፣ ያልታሰረ፣ ያልተደበደበ፣ ያልተሰደደ፣ ያልተፈናቀለ፣ ያልተራበ፣ ያልተዋረደ፣ ያልተገደለ ህዝብ የለም። የኢትዮጵያ
ህዝብ በወያኔ ጨካኝ ስርአት አማካኝነት በጨለማ ሂዎት ውስጥ እየኖረ ነው።

የሀገራችን ወጣት ሆይ፡ ወጣትነት ሀገር ተረካቢ፣ ባላደራ፣ ለውጥ ፈላጊ፣ ሀገሩን ጠባቂ ነው። ወገንህ ሲገረፍ ሲንገላታ ሲሰደድ ማየት እና ከንፈር መምጠት እሰከ መቼ ይሆን? ሰቆቃቸው፣ ቁስላቸው የድረሱልን ዋይታቸው መቼ ይሆን ተሰምቶን እንባቸውን በአለንላችሁ የወገን ደራሽነት የምንደርስላቸው? የምንጠርግላቸው? ግንቦት 7 ትግሉን የማቀጣጠያ ሰአት ጊዜው አሁን ነው ይላል። ወጣት፣ አዋቂ፣ ጎልማሳ፣ ሽማግሌ፣ ዘር ጾታ ቋንቋ ሳይለየን ወያኔን ለማስወገድ በሚደረገው ትግል ምላሽ ስጡ፣ ተቀላቀሉ። በኢትዮጵያ የጠቆረውን ጨለማ በብርሃን መተኪያ ጊዜ ዛሬ ነው። ይህ ትውልድ የታሪክ ባለእዳ አይሁን።

በወያኔ ውስጥ ያላችሁ ይህ በደል ና ሰቆቃ የሚሰማችሁ ወገኖቻችን የውስጥ አርበኛ የምትሆኑበት ሰአት ላይ ናችሁ። ራሳችሁን እና ወገናችሁን ከቀን ጅብ ስርአት አድኑ። ከነጻነት ማግስት በኋላ ከሚመጣባችሁ ከየት ነበራችሁ ክስ ለመጽዳት ከነጻነት ታጋዮች ጋር አብሩ። ወያኔ ለ21 አመታት ህዝቡን ለማጋጨትና ለማባላት የሚያደርገው ስልት መሆኑን ተረድታችሁ የውስጥ ታጋዮች መሆናችሁን ማሳያ ጊዜው አሁን ነው። አሊያ ግን በአማራው ህዝብና በሌላው ማህበረሰብ ላይ እየተፈጸመ ባለው እጅግ አስከፊ ወንጀል በግልም ሆነ በቡድን፣ የንጹሀንን ደም እያፈሰሳችሁ ያላችሁ ወንጀለኞችና ተባባሪዎች ተብላችሁ፣ ከያላችሁበት ታድናችሁ ለፍርድ እንድትቀርቡ ንቅናቂያችን የሚቻለውን ሁሉ ለማድረግ ያለውን ቁርጠኝነት በግልጽ እንድታውቁት ይገባል።

የሀገራችን ህዝብ ሆይ፡ ዛሬ ኢትዮጵያን ከገባችበት ዘረኛ መቀመቅ ስርአት ውስጥ የሚያወጣት ብቸኛ መፍትሄ፣ ፍርሃታችንን በጥሰን በተባበረ ጉልበትና ድፍረት ወያኔን በሚገባው ቋንቋ ስናናግረው፣ ታግለን ስናስወግደው ብቻ ነው ኢትዮጵያና ኢትዮጵያዊነት ኩራትና ክብርን፣ ተሳስቦና ተፈቃቅሮ፣ ተከባብሮና ተቻችሎ የመኖር ጸጋን የምናመጣው።

ስለሆነም በየትኛውም አቅጣጫ የሚደረገውን የነጻነት ጉዞ ትግል ትቀላቀሉ ዘንድ ግንቦት 7 የፍትህ የነጻነትና የዴሞክራሲ ንቅናቄ ጥሪውን በድጋሜ ያቀርባል።

ድል ለኢትዮጵያ ህዝብ!!

ትግራይ ኦንላይን ና ተስፋዬ ሀቢሶ በቤሻንጉል የሚኖሩ አማሮች መባረር ተገቢ ነው አሉ

ይመር ይማም
ባለፉት 3 ሳምንታት በቤሪሻንጉል ከሚኖሩ አማሮች መባረር ጋር ተያይዞ በዙ አስገራሚ ነገሮች እየሰማን ነው:: Tigrai online ሚባለው የዘር ድህረገጽ ያማሮቹን መባረር justify ለማድረግ ይመሰላል የደርግ መንግስት ከወደቀ በሓላ የሽግግር መንግስቱ ዋና ጸሀፊ ሆኖ ያገለገለው ዶ.ር ተሰፋዬ ሀቢሶ ጽሁፍ አውጥቶታል:: የጽሁፉ ዋና ጭብጥ አማራው በደቡብ ግፍ ሰርትዋል የሚል ሲሆን ይህ ጽሁፍ የወጣበት ድህረ ገጽና የወጣበት ጊዜ ጋር ስናየው አማሮቹ በአሁኑ ሰአት መፈናቀላቸውና መባረራቸው ተገቢ መሆኑን ለማሳየት ነው::
Ambassador-Tesfaye-Habisso-01-146x150

http://www.tigraionline.com/articles/article130406.ht

አቶ ተሰፋዬ ሀቢሶ በሽግግሩ ወቅት የከንባታ ህዝቦች ኮንግረስ የሚል የዘር ድርጅት በመፍጠር የሽግግሩ መንግስቱን ከተቀላቀሉ በሃላ ባላቸው ከፍተኛ የሆነ የአማራ ጥላቻ በመለስ አማካኝነት የሽግግር መንግስት ዋና ጸሀፊ ሆነው አገልግለዋል::
ዶ.ር ተሰፋዬ ባለፈው አመት ዶ.ር ኮሊን ዳርች የተባሉ ምሁር ጽሁፍ በመዝረፍ የራሳቸው አስመስለው የኢህአዴግ ድሀር ገጽ ላይ አውጥተውት ነበር ነገር ግን ይህንን አስነዋሪ ስርቆትና ድርጊት አበበ ገላው ባድረገው ምርምር እጅ ክፍንጅ ሊያጋልጣቸው ችልዋል::
ዶ.ር ተሰፋዬ ሀቢሶ ፈጽሞ ከሰብአዊነትና ከኢትዮጵያዊነት ባህል ባፈነገጠ መልኩ ከማን እንደወለዱ በአደባባይ መግለጽ ስላልፈለግን አልፈነዋል:: እንግዲህ እንዲህ አይነቱ ግለሰብ ነው የአማራውን መባረር ጀስትፋይ ለማድረግ የሚሞክረው::
Tigrai online በአማራሮች ላይ እየደረሰ ያለውን ግፍ ከመቃወም ይልቅ ይህንን የዘር ማጥራት በመደገፍ ይህንን ጽሁፍ በድህረ ገጹ ላይ አውጥቶታል:: ይህንን ጽሁፍ ለምን በዚህ ጊዜ ለማውጣት ተፈለገ? አብዛኞቹ ተፈናቃዮች ገበሬዎችና አርሰው ልጆቻቸውን ከማሳደግ በስተቀር የፈጸሙት በደል የለም::አብዛኞቹም የተሰደዱት እንደ ትግራይ ተወላጆች በኢንቬስተርነት ሳይሆን ትንሽ መሬት ካገኙ ለማረስና ልጆቻቸውን መማሳደግ ነው:: ብዙዎቹ ወደዚያ ክልል የሄዱት ከ 30 አመት ወዲህ ነው ::

Tigrai online ና አቶ ተሰፋዬ ሀቢሶ ከ 100 አመት በፊት ደቡብ ላይ የተደረገን ነገር አሁን ምእራብ ኢትዮጵያ እየተፈጸመ ካልው ግፍ ጋር ለማገናኘት መሞከራቸው በውስጣቸው ያዘሉትን ጥላቻ ሚያሳይ ነው እንደሚታወቀው በአሁኑ ሰአት በጋምቤላ ና ቤሪሻንጉል ከህንዶች ና ከሳውዲዎች ቀጥሎ ሰፋፊ መሬት የያዙት የትግራይ ተወላጆች ናቸው::ይህ የማፈናቀል ተግባር ምናልባትም የምስኪኖቹን የአማራ ገበሬዎች መሬታቸውን ለመውሰድና ንብረታቸውን ለመዝረፍ ሆን ተብሎ የክልሉን መንግስት በመጠቀም ህውሀት የሚያካሂደው የዘር ማጥፋት ነው ::
email- davsm2012@gmail.com

http://www.ecadforum.com/Amharic/archives/6894

ፓርላማ፣ ምርጫ ቦርድ፣ የፌዴሬሽን ምክር ቤት፣ ሠብአዊ መብት ኮሚሽን በኢህአዴግ ፍፁማዊ ተፅዕኖ ስር የሚንቀሣቀሡ ናቸው

ኢህአዴግ “ህዝባዊ መሠረት” ካላቸው ፓርቲዎች ጋር ተወያይቶ የአገሪቱን ችግሮች እንዲፈታ ተጠየቀ የኢትዮጵያ ፌዴራላዊ ዲሞክራሲያዊ አንድነት መድረክ (መድረክ) የኢትዮጵያን ወቅታዊና መሠረታዊ ችግሮች የመፍቻ አቅጣጫዎች ያመላክታል ብሎ ይፋ ባደረገው ማኒፌስቶው፤ በአሁን ወቅት አገሪቱ በዘርፈ ብዙ ውስብስብ ችግሮች ውስጥ እንደምትገኝ ጠቅሶ፤ ከነዚህ ችግሮች ለመውጣት ገዥው ፓርቲ ሃላፊነት በመውሠድ ከሁሉም ህዝባዊ መሠረት ካላቸው የፖለቲካ ሃይሎች ጋር ተወያይቶ መፍትሄ መሻት እንዳለበት አሣሠበ፡፡ መድረክ ለጋዜጠኞች ሰሞኑን ይፋ ባደረገው ማኒፌስቶው፤ በፖለቲካው፣ በኢኮኖሚው፣ በማህበራዊ መስክ፣ በትምህርት፣ በጤና እንዲሁም በመልካም አስተዳደር ዘርፍ ውስጥ አሉ የሚላቸውን የሃገሪቱን ችግሮች ያላቸውን በዝርዝር አቅርቧል፡፡merera_gudina_03

ፓርቲው በፖለቲካው ዘርፍ ይስተዋላሉ ብሎ ካቀረባቸው ችግሮች መካከል በሃገራችን የመድብለ ፓርቲ ስርአት ግንባታ መጨናገፉ፣ የህግ የበላይነት እና ገለልተኛነት እንይረጋገጥ በየደረጃው ተጠያቂነት አለመኖሩ፣ ሃሣብን በነፃ የመግለፅ መብት ከመደብዘዝ አልፎ ለመጥፋት መቃረቡ፣ የዲሞክራሲ ተቋማት አለመኖርና አሉ የሚባሉትም (ፓርላማ፣ ምርጫ ቦርድ፣ የፌዴሬሽን ምክር ቤት፣ ሠብአዊ መብት ኮሚሽን) በኢህአዴግ ፍፁማዊ ተፅዕኖ ስር የሚንቀሣቀሡ መሆናቸው፣ ከምርጫ 97 ጀምሮ በሲቪክ ማህበረሠብና መንግስታዊ ባልሆኑ ድርጅቶች (መያዶች) ላይ አዲስ ህግ በማውጣት ጥቃት መክፈቱ፣ ህገመንግስቱ ለነፃ ፕሬስ የሠጠውን መብት በጠራራ ፀሃይ እየጣሠ መሆኑ፣ ሃቀኛ ተቃዋሚዎችን የሚደግፉ ዜጐችን ሠርቶ የመኖር መብት መንፈጉ፣ በሃቀኛ ተቃዋሚዎች ላይ ሠፊ የማጥላላት ዘመቻ ማካሄድ እና ከሠላማዊና ከህጋዊ ፓርቲዎች ጋር ስለ ፖለቲካ ምህዳሩ ለመደራደር አሻፈረኝ ማለቱን በዝርዝር ገልጿል፡፡

በኢኮኖሚው ዘርፍ የተገኙ ጉድለቶች ተብለው በማኒፌስቶው ከተዘረዘሩት መካከልም መሠረታዊ የፍጆታ እቃዎች ዋጋ ከዜጎች የመግዛት አቅም በላይ ማሻቀቡ እና የህዝቡ የኑሮ ደረጃ ከጊዜ ወደ ጊዜ እያሽቆለቆለ መሄዱ፣ በህገወጥነት በትላልቅ የንግድ ተግባራት ውስጥ በመግባት ግዙፍ ፋብሪካዎችን፣ የፋይናንስ፣ የትራንስፖርት፣ የኮንስትራክሽን ወዘተ ኩባንያዎችን በማንቀሣቀስ የሃገሪቱን ነፃ የኢኮኖሚ ምህዳር ማዛነፋቸው፣ በየመስኩ “የመንግስት ሌቦች” እየተበራከቱ መሆናቸው፣ መንግስት ያለ አግባብ ከፍተኛ አስተዳደራዊ ወጪዎችን መመደቡ፣ የኢትዮጵያ ህዝብ አንጡራ ሃብት የሆነውን መሬት ለውጭ ባለሃብቶች “ነፃ” በሚባል ዋጋ ማቅረቡ፣ ለ21 አመታት በቆየው የስልጣን ጊዜው የምግብ ዋስትና ጥያቄን አለማረጋገጡ እንዲሁም የኤሌክትሪክ እና የስልክ አገልግሎት መቆራረጥ የሚሉት ተመልክተዋል፡፡ በተመሣሣይ በማህበራዊ ዘርፍ ከተገኙ ችግሮች መካከል የስራ አጥነት ችግር፣ እጅግ ጥቂት ሚሊየነሮችና ቢሊየነሮች ሲፈጠሩ በሚሊዮን የሚቆጠሩ ድሆች እየተፈለፈሉ መሆኑ እንዲሁም ብቃት ያለው የማህበራዊ ዋስትና ስርአት ባለመዘርጋቱ ዜጐች ለእለት ጉርሣቸው፣ ለመጠለያ፣ ለእርቃነ ስጋ መሸፈኛ ዋስትና አጥተው ከሠብአዊ ፍጡር በታች ተዋርደው የሚኖሩበት ሁኔታ መስፈኑ የሚሉት ተጠቅሰዋል፡፡ ትምህርትን በሚመለከት ያሉ ችግሮችን ሲዘረዝርም የከፍተኛ ትምህርት ተመራቂዎች የስራ እድል ለማግኘት የፓርቲ አባልነት መጠየቃቸው፣ የትምህርት እድሎች በዜጐች ብቃት ሣይሆን በፖለቲካ አመለካከት ላይ መመስረቱ፣ መምህራን በነፃነት የሙያ ማህበር ማቋቋም አለመቻላቸው የመሣሠሉት በማኒፌስቶው እንደ ችግር ተንፀባርቀዋል፡፡

በጤናው ረገድም ከህዝብ ብዛት አንፃር ተመጣጣኝ የህክምና አገልግሎት አለማግኘት እና የግል ህክምና ተቋማት ከህብረተሠቡ አቅም በላይ ዋጋ የሚጠይቁ መሆኑ ከችግሮቹ መካከል ተጠቃሽ ሆነዋል፡፡ የመልካም አስተዳደር ችግሮች በሚል የዘረዘረው ማኒፌስቶው፤ ሙስና፣ የልማት ሠራዊት በሚል የተጀመረው የ1ለ5 አደረጃጀት ለፖለቲካ አላማ መዋል እና በየመንግስት መስሪያ ቤቶች የሠፈኑ ዝርክርክ አሠራሮች ዜጐችን እያማረሩ መሆኑ ዋና ዋናዎቹ እንደሆኑ ጠቅሷል፡፡ ፓርቲው ችግር ብሎ ለዘረዝራቸው ጉዳዮች የመፍትሄ ሃሳቦችን ያስቀመጠ ሲሆን የመድብለ ፓርቲን ስርአት እውን ማድረግ፣ የነፃ ሚዲያ ስርአትን ማስፈን፣ የዜጐችን መሠረታዊ ሠብአዊ መብቶችና የህግ የበላይነት እንዲሁም የዳኝነት ነፃነትን ማረጋገጥ፣ የምርጫ ስርአቱን ማስተካከል፣ በሃቀኛ ተቃዋሚዎች ላይ እየተደረገ ያለውን አፈናና የማቀጨጭ እርምጃዎች ማስቆም የሚሉት ይጠቀሳሉ፡፡ በኢኮኖሚ ላይ ለሚስተዋሉ ችግሮች ደግሞ ዜጐች ያለ አድልኦ ተጠቃሚ እንዲሆኑ ማስቻል፣ ለዜጐች ሠፊ የስራ እድል መፍጠር ሙስና የልማቱን ቀጣይነት እና ውጤታማነት አደጋ ላይ የሚጥል በመሆኑ ተገቢውን ትኩረት ሠጥቶ ፈጣን መፍትሄ መሻት፣ በኢኮኖሚው ህይወት ውስጥ ከፍተኛ መዛነፍ ፈጥረው የሚገኙትን የኢህአዴግ የኢንቨስትመንት ድርጅቶች ወደ ገበያ ኢኮኖሚ አካልነት የሚሸጋገሩበትን ሁኔታ ከሚመለከታቸው ወገኖች ጋር በመደራደር መቀየስ የሚሉት ዋና ዋና የመፍትሄ ሃሣቦች ተብለው በማኒፌስቶው ቀርበዋል፡፡

የመድረክ አመራሮች በጋራ በሠጡት መግለጫ፤ ሃገሪቱ በአሁን ሠአት በዘርፈ ብዙ ችግሮች ውስጥ ለመገኘቷ ኢህአዴግ ሃላፊነቱን እንደሚወስድ አመልክተው፣ ይህን ማኒፌስቶ ማውጣት ያስፈለገውም ፓርቲው እነዚህን የሃገሪቱን ችግሮች ተረድቶ ከሌሎች የሃገሪቱ ፓርቲዎች ጋር በመግባባት መፍትሄ እንዲሻ ለማሣሠብ መሆኑን ተናግረዋል፡፡ “የተዘረዘሩት ችግሮች በመሉ ከዚህ ቀደም ከምትሏቸው በምን ይለያሉ?” በሚል ጋዜጠኞች ላቀረቡት ጥያቄ የመድረክ አመራሮች ሲመልሱ፤ “ማኒፌስቶው በ21 አመታት ጊዜ ውስጥ የተፈጠሩና አሁንም ድረስ የቀጠሉ ችግሮችን ይዳስሣል፡፡ በወቅታዊ ጉዳዮች ላይ ብቻ ያተኮረ አይደለም” ብለዋል፡፡ የአረና ሊቀመንበርና የመድረክ አመራር አባል አቶ ገብሩ አስራት በሠጡት ማብራሪያ፤ መድረክ ሃገሪቱ በመስቀለኛ መንገድ ላይ ትገኛለች ብሎ በማኒፌስቶው የገለፀው፣ መንግስት ከላይ የተዘረዘሩት ችግሮች ሣያንሡ በሃይማኖት ጉዳዮች ውስጥ እጁን አስገብቶ በመገኘቱ መሆኑን ገልፀዋል፡፡ በመጨረሻም የመድረክ አመራር አባል የሆኑት የኦሮሞ ህዝቦች ኮንግረስ (ኦህኮ) ሊቀ መንበር ዶ/ር መራራ ጉዲና፤ ኢህአዴግ ከሌሎች ፓርቲዎች ጋር በመደራደር ብሄራዊ የአንድነት መንግስት በጥምረት ማቋቋም እንደሚገባው ባደረጉት ንግግር አመልክተዋል፡፡

http://www.addisadmass.com

የትግራይ ህዝብን ዝምታ ሲተረጎም

አብርሃ ደስታ – ከመቀሌ

“… የትግራይ ህዝብ በሙሉ የህወሓት ደጋፊ ነው ማለት ኣይቻልም። ብዙ የሚቃወም ኣለ። ብዙ የሚጨቆን ኣለ። በትግራይ የሌለው ጭቆናን የሚያጋልጥ ሰው ነው። በሌሎች ኣከባቢዎች (ከትግራይ ውጭ) ሰው ሲታሰር ወይ ሲገደል የሚናገርለት ወይ የሚጮህለት ወገን ኣለው። በትግራይ ግን የለም። ኣንዱ ሲታፈን ሌላው ኣብሮ ዝም ይላል። ይሄ ነው ልዩነቱ እንጂ በትግራይ ጭቆና ስለሌለ ኣይደለም።”

TPLFS

ከዚህ በመነሳት Prof. Mesfin Wolde-Mariam እንዲህ ጠየቁ:

“አብርሃ ደስታ፤ ያልከውን አምናለሁ፤ ግን አንድ ጥያቄ ልጠይቅህና አንተ በተመቸህ መንገድ መልስልኝ፤ በትግራይ ሰዎች ሲበደሉና ሲጠቁ ሌላው ሰው ዝም የሚለው በምን ምክንያት ነው?”

መልስ

ኣብዛኛው የትግራይ ሰው የህወሓት መንግስት በዜጎች በደል ሲያደርስ ከመቃወም ይልቅ “ብኡ የሕልፎ” የሚል ብሂል (ወይ ኣባባል) ተግባራዊ ያደርጋል። “ብኡ የሕልፎ” የትግርኛ ኣባባል ሲሆን Literally ‘በዛ ይለፍልን’ (ወይ ‘የባሰ ኣታምጣ’) ዓይነት ትርጉም ኣለው።

ለምንድነው የትግራይ ህዝብ ‘ብኡ የሕልፎ’ (የባሰ ኣታምጣ) በሚል የህወሓትን ጭቆና ‘ኣሜን’ ብሎ ለመቀበል የሚገደደው?

(1) ደርግ በትግራይ ህዝብ ብዙ ግፍ ያደረሰ ቢሆንም ህወሓት ከደርግ የባሰ ኣደገኛ ገዳይ መሆኑ የትግራይ ህዝብ በደምብ ያውቃል። የህወሓት የኣገዳደል ወይ ጭቆና ስልት በጣም የረቀቀ ነው። በዚህ የረቀቀ መንገድ ብዙ የትግራይ ተወላጆች ተገድለዋል ወይ እንዲጠፉ ተደርገዋል። ስለዚ የትግራይ ህዝብ ‘ህወሓት ከደርግ የባሰ ኣደገኛ ነው’ ብሎ ያስባል፤ ይፈራልም። ለምሳሌ እኔ ህወሓትን ፊት ለፊት ስቃወም ብዙ ጓደኞቼ ህወሓት ሊገድለኝ እንደሚችል ስጋታቸው ያካፍሉኛል። (የህወሓት ተግባር በደምብ ስለሚረዱ)። ይህም ሁኖ ግን በኣሁኑ ሰዓት ብዙ የሚቃወም ኣለ። (ፓርቲውም እየተዳከመ ነው)።

(2) የትግራይ ህዝብ: ህወሓት ደርግን ማሸነፍ በመቻሉ (ደርግ ኣስፈሪ ነበር) ‘ሃይለኛ ነው’ የሚል የሃሰት ግምት ተሰጥቶታል። በዚ መሰረት ህወሓት በሰለማዊ ተቃውሞ ስልጣን ሊለቅ ይችላል የሚል እምነት የለውም። የህወሓት ካድሬዎች (ፖሊት ቢሮ ኣባላትን ጨምሮ) ለህዝቡ የሚናገሩት ይሄንን ነው። “ጫካ ገብተን፣ ብዙ መስዋእት ከፍለን ያመጣነው ስልጣን በምላሳቸው ለሚቃወሙን የደርግ ርዝራዦች ስልጣን ኣሳልፈን ልንሰጥ ኣንችልም ይላሉ።

የትግራይ ህዝብ ታድያ እንዴት በሰለማዊ ተቃውሞ ስልጣን ሊለቅ የማይችልን ስርዓት ይቃወም? ህዝቡ ህወሓቶች ከስልጣን እንደማይወርዱ ኣምኖ ከተቀበለ ፣ መቃወም ከጥቅሙ ጉዳቱ እንደሚያመዝን መረዳቱ ኣይቀርም። መቃወማቸው ዉጤት ካላመጣ የሚቃወሙ ሰዎች ይገለላሉ፣ የባሰ በደል ይደርሳቸዋል። (የEDU ደጋፊዎች ነበሩ ተብለው የተፈረጁ ሰዎች እስከኣሁን ድረስ በመጥፎ ዓይን ይታያሉ)።

ከተቃወሙ ስራ ኣያገኙም ወይ ከስራቸው ይባረራሉ። የመንግስት ኣገልግሎት (መብታቸው ቢሆንም) ይነፈጋሉ። ለምሳሌ ተቃዋሚ ፓርቲዎችን የደገፉ ሰዎች፣ ከመንግስት ምንም ዓይነት ድጋፍ (የፖሊስ፣ ዳኝነት፣ የደህንነት ከለላ ባጠቃላይ) ‘ኣንፈልግም’ ብለው እንዲፈርሙ (መቃወምን ከመረጡ ማለት ነው) የሚያስገድድ ማስፈራርያ ይደርሳቸዋል (በተለይ በገጠር ኣከባቢ)።

ስለዚ በትግራይ መቃወም ማለት የመንግስት (ፓርቲ) ለውጥ ለማምጣት መታገል (ከተሳካም ገዢው ፓርቲ መቀየር) ማለት ሳይሆን የመንግስትን ኣገልግሎት ላለማግኘት መወሰን (በራስ ላይ ችግር መፍጠር) ማለት እንደሆነ ተደርጎ ይወሰዳል። ከዚህ የምንረዳው ነገር ቢኖር በትግራይ መቃወም ክፉኛ እንደሚጎዳ ነው። ለዚህ ነው ኣንዱ ሲታፈን ሌላው ኣብሮ ዝም የሚለው።

(3) የህወሓት የጥላቻ ፖለቲካ ወይ ፕሮፓጋንዳ ሌላው ምክንያት ነው። ህወሓት ደርግን የፈፀመው ግፍ እንደ ጥሩ ኣጋጣሚ በመጠቀም “እኔ ከሌለሁ ጅብ ይበላችኋል” ይለናል። በደርግ ዘመን ደርግና ህወሓት ትግራይን ለመቆጣጠር ባደረጉት ጦርነት የትግራይ ህዝብ ብዙ ስቃይ ኣሳልፈዋል። በጦርነቱ ምክንያት ብዙ ግድያ ነበረ፣ ትምህርት ኣልነበረም፣ ሰላም (መረጋጋት ማለቴ ነው) ኣልነበረም፣ ገበሬው፣ ነጋዴው … በሰላም ወጥቶ በሰላም መግባት ኣልቻለም ነበር። ባጠቃላይ ያ ዘመን ለትግራይ ህዝብ (ለመላው የኢትዮዽያ ህዝብም ጭምር) መጥፎ ነበር። ህወሓት ታድያ (ደርግን በማባረሩና ጦርነቱ ጋብ ስላለ) ‘ከዚህ ሁሉ ችግር ያዳንኳቹ እኔ ነኝ። እኔ ባልኖር ኖሮ የደርግ ወታደር ይበላቹ ነበር። ህወሓቶች ከሌለን ደርግ መጥቶ ይገድላችኋል” ይለናል።

ይባስ ብሎ ደግሞ ህወሓት ከትግራይ ህዝብ ድጋፍ ለማግኘት የደርግን ኣስከፊነት ያስታውሳል፤ የተከፈለ መስዋእትነት 24 ሰዓት ይተርካል። ይህ የትግራይን ህዝብ ቁስል በመንካት ድጋፉን እንዲሰጥ የማስቻል ስትራተጂ ነው። ለዚህ ዓይነት ፕሮፓጋንዳ የሚነዙ ኣንድ ሬድዮ (ድምፂ ወያነ) ና ሦስት ኤፋኤም FM ሬድዮ ጣብያዎች ኣሉ።

ከዚህ በተያያዘ ህወሓት ህዝብን ሲሰብክ ደርግ ኣማራ ኣድርጎ ያቀርበዋል (የደርግን ዓይነት ጨቋኝ ስርዓት የመምጣት ዕድል እንዳለ ለማመልከት ተፈልጎ ነው)። ደርግ ላይመለስ ሞተዋል። ስጋት ሊሆን ኣይችልም፣ ተመልሶ ሊመጣ ኣይችልም። ህወሓት ግን ህዝቡን ለማጭበርበር እስከኣሁን ኣደጋው እንዳለ ለመጠቆምና የትግራይን ህዝብ ድጋፍ እንዳይለየው ለማድረግ ‘ፀረ ደርግ’ የነበረ ትግል ‘ፀረ ኣማራ’ እንደሆነ ኣድርጎ ኣቀረበልን። (በኣንደኛ ደረጃ ትምህርታችን ሳይቀር ተምረነዋል።)

በኣሁኑ ሰዓት ታድያ ሰው (ከትግራይ) ሲቃወም: “ከነዚህ የጠላት ቡድኖች (በብሄር ደረጃ ኣማራ ወይ ሸዋ) ወይ የደርግ ርዝራዦች (Remnants of the Derg Regime) ወግኖ ደርግን ወደ ስልጣን ለማስመለስ ህወሓትን ይቃወማል” በሚል ሰበብ ስሙ ይጠፋል። (እኔ ህወሓት ስለ ተቃወምኩ የሚሰጠኝን ስም መመልከት ይቻላል)። ይሄ ነገር ታድያ እየታፈንክ ዝም ኣያሰኝም???

(4) ደርግ የትግራይን ህዝብ ጠላት ተደርጎ ነው የሚወሰደው (በፈፀመው ግፍ)። የትግራይ ህዝብ ያን የደርግ ኣገዛዝ ኣይፈልግም። ‘ደርግ ይመለሳል’ ከተባለ ታድያ (ማመዛዘን ቢያስፈልግም) ህዝቡ ከደርግ ህወሓትን መምረጡ እንዴት ይቀራል?

የትግራይ ህዝብ ህወሓትን ሲቃወም ከተቃዋሚዎች ጎራ እንደተሰለፈ ይቆጠራል። ተቃዋሚዎች ደግሞ ‘ደርጎች’ መሆናቸው ነው ለህዝቡ ሲነገር የቆየው። ስለዚ ኣንድ ሰው (ወይ ብዙ ሰዎች) ህወሓትን ከተቃወመ ከደርግ ጋር እንደተባበረ ነው የሚቆጠረው። በትግሉ ወቅት ከደርግ ጋር የተሰለፈ ሰው ምን ዓይነት ቅጣት ይሰጠው እንደ ነበር ህዝቡ በደምብ ያውቃል። ስለዚ የትግራይ ህዝብ ‘የመቃወም ቅጣት’ ይፈራል። ፈርቶም … ሲጨቆን ዝም ይላል (የባሰ ኣታምጣ ወይ ብኡ የሕልፎ ብሎ)።

(5) ኣብዛኛው የትግራይ ህዝብ ድሃ ነው። ድህነት በራስ የመተማመን ዓቅማችን ያሽመደምደዋል። ለመቃወም የኢኮኖሚ ነፃነት ወይ ዓቅም መገንባት ያስፈልጋል (ከገዢው መደብ ለሚደርሱ የፖለቲካና የኢኮኖሚ ሽብሮች ለመቋቋም)። ድሃ ጭቆናውን ቢቃወም እንደውጤቱ የባሰውን ይጨቆናል። ለኣምባገነኖች; ጭቆና ተቃውሞን ለመቀነስ ይጠቀሙታል። ስለዚ የባሰውን ጭቆና ለማስቀረት ያለውን ጭቆና ‘ኣሜን’ ብሎ መቀበል (የትግራይ ህዝብ) እንደኣማራጭ የወሰደው ይመስለኛል።

ሌላው ችግር ደግሞ የትግራይ ህዝብ የመረጃ ዓፈና (ከሌሎች ክልሎች በባሰ ሁኔታ ሊባል በሚችል ሁኔታ) ይፈፀምበታል። የመረጃ ችግር ኣለ። ወደ ትግራይ የሚገባ መረጃና ከትግራይ የሚወጣ መረጃ በተቻለ መጠን ሳንሱር ይደረጋል። የትግራይ ህዝብ መረጃ እንዳያገኝ ይደረጋል። በመሆኑም የትግራይ ህዝብ ስለ የኢትዮዽያ ፖለቲካ በቂ መረጃ ኣለው ብዬ ኣላምንም።

በተመሳሳይ መልኩ በትግራይ የሚፈፀሙ ችግሮች፣ በደሎች፣ ጭቆናዎች የሚዘግብና የሚያጋልጥ ሚድያ የለም። በፖለቲካዊ ተሳትፎ የሚድያ ሚና የማይናቅ ነው። በትግራይ ያሉ ችግሮች በኣግባቡ ስለማይዘገቡ ሰሚ ኣያገኙም። ሰሚ ካላገኙ (1) ሰዎቹ ተቃውመው ምንም ለውጥ ሊያመጡ እንደማይችሉ ስለሚረዱ እየተጨቆኑም ዝም ብለው ዝም ይላሉ፤ (2) ካልተዘገቡ በሌሎች ህዝቦች በትግራይ ችግር እንደሌለ ተደርጎ ሊወሰድ ይችላል።

ስለዚህ ገዢው ፓርቲ ዓፈናን ለመሸፈን ዓፈናን (ራሱ) እንደመሳርያ ይጠቀመዋል። እንደውጤቱም በትግራይ ተቃውሞ እንኳ ቢኖር ስለማይዘገብ ግን ህዝቡ ህወሓትን እንደሚደግፍ ወይ እንደማይቃወም ተደርጎ ይወሰዳል። ትልቁ ችግር ይሄ ነው።

(6) የትግራይ ህዝብ የገዢው ፓርቲ ዓፈናን ተቋቁሞ ዝምታን የሚመርጥበት ዋናው ምክንያት ስለተቃዋሚዎች ትክክለኛና በቂ መረጃ ስለሌለውና ተቃዋሚዎችም ለህዝቡ ቀርበው በማነጋገር ዓላማቸውና ማንነታቸው በግልፅ ማስረዳት ባለመቻላቸው ነው።

ተቃዋሚዎች የትግራይን ህዝብ በሙሉ ህወሓትን እንደሚደግፍና ‘ጠላት’ እንደሆነ ኣስመስለው እንደሚያቀርቡ በብዙ የትግራይ ተወላጆች (በህወሓት ፕሮፓጋንዳ ምክንያት) ይታመናል። ይህንን እምነታቸው ህወሓትን የሚጠቀመው “ተቃዋሚዎች ደርጋውያን ናቸው፣ ደርግ ሙሉ በሙሉ ሞቶ ስላልተቀበረ ህወሓት እስከኣሁን ድረስ ከደርግ ጋር እየተዋጋ ነው ወዘተ” የሚል የማጭበርበር ፕርፓጋንዳ ለመቀበል ይገደዳሉ።

በዚ መሰረት ህወሓትን እየተቃወመም ቢሆን የተቃዋሚ ድርጅቶች ግን ከህወሓት ሊብሱ ይችላሉ ብሎ እንዲያስብ ስለሚገደድ ግራ ተጋብቶ ‘የባሰ ኣታምጣ’ ብሎ ኣብሮ ዝም ይላል።

ስለዚ ተቃዋሚዎች ከትግራይ ህዝብ ጋር መወያየትና መግባባት ያስፈልጋቸዋል። ምክንያቱም ሳያውቁት (በሚጠቀሙት የፖለቲካ ስትራተጂ) የትግራይን ህዝብ (target የሚያደርጉ ስለሚመስሉ) በህወሓት ቢጨቆን እንኳ ህወሓትን ላለመቃወም እንዲወስን (የባሰ እንዳይመጣ) ያደርጉታል። ስለዚህ የትግራይ ህዝብ ዝምታ ምክንያት ኣለው (ህወሓት ስለሚደግፍ ግን ኣይደለም)።

“የትግራይ ህዝብ” የሚወክለው ኣብዛኛውን ህዝብ እንጂ ጥቂት የስርዓቱ የፖለቲካና የኢኮኖሚ ተጠቃሚዎችን ኣያጠቃልልም። ጥቂት የስርዓቱ ተጠቃሚዎች በሚሰሩት ተግባር ሁሉም የትግራይ ህዝብ ህወሓት እንደሚደግፍ ኣስመስለው ለማቅረብ ስለሚሞክሩ ሌሎች ሰዎች እውነት ሊመስላቸው ይችላል።

… ግን ዝምታ መፍትሔ ሊሆን ኣይችልም።

http://www.zehabesha.com/amharic/archives/1156

Graziani and the TPLF, an Ethiopian saga.

By Yilma Bekele

‘The Duce will have Ethiopia, with or without the Ethiopians. Rodolfo Graziani

I am writing this as a proud Ethiopian because Graziani’s promise to the Fascist dictator was thwarted by my gallant ancestors. If it was not for the bravery and sacrifice of our grandparents, to day our country will be referred to as ex Italian Colony, we will be conversing in Italian, our national dish would be spaghetti and my name will probably be Mario. Please don’t knock it because my country being referred to as the only independent country in Africa, having my own national language, dining on Injera and answering to an original name is what defines me as unique member of the human race.

Graziani

The Ethiopian and Italian entanglement goes very far back in history. The period known as ’the scramble for Africa’ from 1870 to 1914 is a good place to start. It was a time the European powers were invading, colonizing, occupying and abusing Africans all over the continent. After the scrooge of slavery this was another century where being black was not a desirable existence, not that it is any different now. To avoid warring each other the Europeans decided to sit around a table and carve out the continent into outright ownership of people and country and spheres of influence. Italy already had Libya and decided to include Ethiopia in its portfolio.

Unfortunate for the Italians the Ethiopians found the idea absurd to say the least. The battle of Adwa settled the matter and dealt the Europeans their one and only defeat in Africa. The victory at Adwa will forever define what it means to be an Ethiopian. Generations will use this colossal event to shape and mold their children to grow up with pride and determination to guard what is their own and not to covet what belongs to others.

The Italians never forgave us for the humiliation at Adwa. After waiting for forty years they came back in 1935 to avenge their defeat. They came back better prepared. They used superior weapons including poison gas trying to overwhelm our barefoot army on horseback. They occupied most of our sacred land. They won a few battles but were unable to win the war. Our grandparents never gave the invading army a single day of respite. The concept of guerilla warfare that has become the mainstay of all oppressed peoples response to overwhelming force was brilliantly utilized by our ancestors. You can say they wrote the book on mobile war using a few to harass and demoralize the enemy while recovering national strength.

This brings us to the infamous General Rodolfo Graziani Governor of Italian East Africa. His ghost is what is waking us up from where we having been lying down comfortably numb for over forty years. Graziani tried to do what Meles Zenawi was able to accomplish. I know harsh words but deservingly so. Let me tell you what Graziani did to us in 1936. The day was Friday February nineteenth. Viceroy Graziani decided to celebrate the birth of the Prince of Naples in Addis Abeba at the ‘Genete Leul palace.’ Abreha Deboch and Moges Asgedom two of the most beautiful Ethiopians our country has ever produced threw ten grenades at the fascist pig and his accomplices during the celebration.

What happened next will forever live in our heart and mind as the price paid when sovereignty is lost. The Federal Secretary Guido Cortese gave the following order to his solders:

“Comrades, today is the day when we should show our devotion to our Viceroy by reacting and destroying the Ethiopians for three days. For three days I give you carte blanche to destroy and kill and do what you want to the Ethiopians.”

Ethiopians were hunted down like pray animals and killed. Over thirty thousand (30,000) of our people died in revenge.  No one was spared. They burnt the town down and murdered everything that moved. Graziani earned the name “butcher of Ethiopia.” I doubt there is anyone amongst us that has not lost a distant relative in this bloodbath. Darkness fell on our country and we were given a taste of what it means to be under the mercy of an occupying force.

On the other hand Graziani’s animalistic and criminal behavior aroused the righteous anger of any and all red blooded Ethiopians. The fascist pigs never knew peace in the land of the habeshas until they were driven out the second time hopefully never to return again. This little note is by no means an adequate exposition of our fearless and gallant ancestors but it would be unforgivable not to mention Lij Haile Mariam Mamo-the first árbegna’, Dejazmacj Abarra Kasa from the north-west, Dejazmach balcha Aba Nebso from the south-west, Ras Abebe Argay leader of the band, Shaleka Mesfin Seleshi, Ras Desta Damtew from the south, Ato Belay Zeleke and host of other notables that stood a head above others and gave the enemy a taste of Ethiopian indignation.

As I said before the ghost of this evil specimen of a human being is with us again. In 2012 his town of Affile built a mausoleum in memory the fascist pig. Yes the same Graziani that ordered the killing of over thirty thousand people in a three days period, the same criminal that used mustard gas throughout our homeland killing in the hundreds of thousands of Ethiopians was honored as a patriot and a hero by his people. They felt they could do that because they knew there would be no one to stop them. What they saw was a country divided into nine Bantustans, a country in the process of degrading its past, a country willing to sacrifice its youth pushing, encouraging them to go where harm awaits them. Yes the citizens of Affile felt no shame because they knew no one will call them out.

We might be down but we are not dead yet. As there were ‘wust arebenoch’ during the occupation, there are still plenty of patriots that keep the flame of freedom alive.  The shameful act of the people of Affile was too much to take. Patriotic Ethiopians decided to protest this fascist spit on our honor and insult to the memory of our people by marching and showing their righteous indignation in our homeland. You would think any government that is the recipient of this unjust provocation will lead the charge on behalf of its citizens. That it will use its moral power to unite its citizens and humanity at large and put the unrepentant Italians on notice that this kind of act is not acceptable, is counterproductive and unnecessarily brings buried memories to the forefront.

This is not unique to us. The Germans were made to accept responsibility for the crimes of Hitler, the Japanese were held liable for their atrocities in China and South East Asia, and the US showed its profound sorrow for slavery and so on. In the scheme of human history some shameful acts were committed and since no one can turn time back the responsibility of the current generation is to look back at the horror and shame and take responsibility and do what is necessary to teach its citizens so there would be no chance today or in the future for history to repeat itself.

No need to travel to Germany or Japan when we can just walk over to our neighbor in the south. The Kenyans have sued the British government for imprisonment and torture during the Mau Mau uprising for independence and their case is being heard in London. As far as I know the Kenyan government has not jailed any of its citizens for requesting accountability. Needless to say we do not have a legitimate government that reflects the aspirations of the citizen. Thus our patriotic protesters that dared express their views on the matter were beaten by Woyane police and hauled to prison. Their protest was seen as a criminal act. The odd situation here is that a few Italians that felt this miscarriage of justice did protest in Italy but no one beat them up and none were imprisoned for peacefully making their objections known.

We are one unique people aren’t we? No one will believe this unfolding story taking place in our ancient land. No one with a fertile imagination will come up with this kind of scenario even for as fiction. When we think we have seen enough our Woyane masters idiocy they seem to have this bottomless pit where they pull out a new and more bizarre behavior to confound our senses.

At the beginning I compared Graziani to the recently departed Meles Zenawi the Woyane warlord. Some of you probably thought I have gone too far. Some of you judged me unfair and filled with hate. I understand. I felt the same way when I wrote it down. I almost took it out. Then I slept on it. Further reflection made me realize I am not really off the mark. I will state my point, you my brethren be the judge.

Graziani was avenging his people’s humiliation at Adwa. He came back with a purpose. What exactly did he do to make sure Ethiopia will never rise again?  Wanton killing was one. Selective murder was another. The use of mustard gas, burning of villages and the Addis massacre are  examples of wanton killing. The May 19th murder of 297 monks and 23 laymen of Debre Libanos Monastery is a calculated act of terror to discredit our ancient religion. Furthermore the liquidation of the young Ethiopian intellectuals and their organization ‘The Black Lions’ was another assault on what is dear to us. Other than those that left the country with the Emperor and the lucky ones that found their way to Sudan and Kenya all were executed. This I will file under selective murder.

The Italians also redrew the map of our country to create separate Bantustans. They divided our country into six units as follows: 1) Eritrea to include Tigrai – capital Asmara 2) Amhara to include Begemeder, Gojjam, Wello and northern Shoa – capital Gonder 3) Galla and Sidamo –capital Jimma 4) Addis Abeba 5) Harar 6) Somalia-capital Mogadishu

Well, well, well, where do you think the great mind of Meles came up with his kilil solution? Now you know what he has been reading while holed down in his cave in the mountains of Tigrai.  History will also show that his first target was none other than Haile Selassie University in search of intellectuals to liquidate, imprison or exile. Meles and Graziani- two peas in a pod. I rest my case.

The period from 1935 to 1941 is referred to as the time of Italian ‘occupation.’ It is not known as Italian ‘colonization.’ That is so because our resistance did not give the Italians the legitimacy they so desired. Our patriots never allowed the Italian flag to fly unchallenged. Our Emperor was gallantly going to every capital in Europe and the League of Nations keeping the flame of freedom alive while our patriots at home were waging a successful guerrilla war keeping the fascist army in a state of fear and uncertainty.

We their children have failed our forefathers. We are unable to resist a home grown fascist dominating us using an old user’s manual. There are groups fighting the regime but unfortunately no one has managed to break out and claim the vanguard role. We are working on that. Where there is oppression there is resistance and we are not different.  It is obvious we’re fighting an uphill battle. Our people are not educated, our communication system is rudimentary and our enemy is very cunning with plenty of resource. The young and able that are open to new ideas are being systematically marginalized using cheap drug to numb the mind and encouraged to leave the homeland. No matter, the planes and advanced weapons did not deter our ancestors and surely illiterate and not more than a thousand Woyane diehards are not going to make us flinch from our destiny of making sure our country take its deserved place as the leader of all Black people.

Finally here is a beautiful and timely poem from a play written by Ato Yoftahe Negus while in exile in the Sudan as quoted by Ato Berhanu Zewde. You will find information on Ato Berhanu’s book at the end of this article.

 

Bahru Zewde-The Ethiopian Intelegencia and the Italio Ethiopian War, 1935-1941 (The International journal of African Historical Studious, vol. 26, No. 2(1993.) 

Richard Pankhurst –The Ethiopians- A History. (Blackwell Publishers USA 1998, pp238-239)

http://en.wikipedia.org/wiki/Yekatit_12#cite_ref-7

http://en.wikipedia.org/wiki/Rodolfo_Graziani

“መንግሥት የለም ወይ?!”- የማንና ምን አይነት መንግሥት?.

ከመስፍን ነጋሽ

ይህ ጥያቄ አከል አቤቱታ ቢያንስ ከተሜውን ጨምሮ በአማርኛ ተናጋሪው ኅብረተሰብ ዘንድ ፍትሕን ፍለጋ ከሚጠቀሱ የተለመዱ አነጋገሮች አንዱ ነው። “ሕግ የለም ወይ?!” የሚል በመሠረቱ ተመሳሳይ ጭብጥ ያለው የአቤቱታና የፍትሕ ጥያቄም አለ። (በሌሎች የአገራችን ቋንቋዎች ተመሳሳይ አነጋገሮች ይኖሩ እንደሆነ እገምታለሁ።) ለምሳሌ በመካሔድ ላይ በሚገኘው የሙስሊም ወገኖቻችን የመብት ጥያቄ ጎልተው ከወጡት፣ ደጋግመው በዝማሬ መልክ በዜማ ከሚሰሙት ድምጾች አንዱ ይኼው ነው፤ “መንግሥት የለም ወይ?! መንግሥት የለም ወይ?! መንግሥት የለም ወይ?!”Hailemariam Desalegn

 

ይህን ጥሪና ጩኸት ሰምቶ “መንግሥትማ ኖሮ አሁን የምትቃወሙትን ነገር አደረጋባችሁ፤ መልሳችሁ እርሱኑ ትጣራላችሁን?” ብሎ የሚጠይቅ አይጠፋ ይሆናል። የጥሪው፣ የጩኸቱ፣ የጥያቄው ትርጉም ባይገባው ነው። የመንግሥት ሐላፊዎችም የገባቸው አይመስሉም።

 

አንድ ሰው “መንግሥት የለም ወይ?!” ብሎ ብሶቱን ቢገልጽ የአነጋገሩ ትርጉም ምን እንደሆነ ግልጽ ነው። በአጭሩ “ይህ ሁሉ ነገር ሲሆን፣ ይህን የመሰለ ግፍ ሲፈጸምብኝ፣ እንዲህ ፍትሕን ስነፈግና ስጠቃ…የሚመለከት፣ የሚከላከልልኝ፣ የሚቆምልኝ፣ የሚያድነኝ መንግሥት የለም ወይ” በማለት የመንግሥትን መኖር፣ ካለም ደርሶ ያስጥለው እንደሆነ መጠየቅ ነው። ወይም “እንዲህ ስጠቃ ሊከላከልልኝ ይገባው የነበረው መንግሥት የት ሔደ?” በማለት መንግሥትን “ሐላፊነትህን አልተወጣህም” እንደማለትም ሊሆን ይችላል። በሌላ አነጋገር “እኔን የመጠበቅ ሐላፊነት የነበረበት መንግሥት ምን እየሠራ ነው” ብሎ መንግሥትን “ድረስልኝ” ብሎ እንደመጣራት ነው። ምናልባትም ደግሞ ለግፍ ፈጻሚው የቀረበ ማሳሳቢያ ሊሆን ይችላል፤ በሕግ የሚጠይቀው፣ ለተጠቂዎች የሚቆም መንግሥት መኖሩን እንዲያስታውስ የሚገፋፋ የማንቂያ ደውል ይመስል። ግፍ ፈጻሚው “መንግሥት መጥቶ ይ(ያስ)ቀጣኛል፣ ለሕግ ያቀርበኛል” ብሎ ከተግባሩ ይቆጠብ እንደሆነ።

 

“መንግሥት የለም ወይ?!” የሚለው ጩኸት ሦስት ወገኖችን አንድ ላይ የሚያመጣ ነው፤ ተበዳይ (ነኝ ባይ)፣ በዳይ (ነህ ተባይ) እና ዳኛ የሆነው (ይሆናል ተብሎ የሚገመተው) መንግሥት። ይህ አነጋገር (መንግሥት የለም ወይ?!) ሦስቱም ወገኖች አንዱ ስለሌላው ያላቸውን አመለካከት፣ አንዱ ለሌላው ያለበትን ሐላፊነት ጭምር ታሳቢ ያደረጉ መነሻዎች አሉት። አንባቢዎቼ የቀረውን እንደሚሞሉት በማመን እኔ የተበዳይን እሳቤ (አሰምሽን) እና እምነት ብቻ ላብራራ።

“መንግሥት የለም ወይ?!” ብሎ የሚጮህ ተበዳይ (1) መንግሥት ዜጎቹን ከጉልበተኞች ጥቃት የመጠበቅና ፍትሕን የማስፈን ፍላጎት እና/ወይም ሐላፊነት እንዳለበት፣ (2) መንግሥት ዜጎቹን ከግፍ የሚጠብቅበትና ፍትህን የሚያሰፍንበት አቅም እንዳለው ያምናል። ሰውየው “መንግሥት የለም ወይ?!” ወይም “የመንግሥት ያለህ!” ብሎ ሲጮህ መንግሥት ቢቻል እርሱን እንዲደግፍ፣ ይህም ባይሆን በፍትሕ እንዲዳኘው፣ ከግፍ እንዲታደገው በማመን ነው። (3) ይህ “የድረስልኝ” ጥሪ መንግሥት ራሱ በዳይ ሊሆን እንደሚችል ታሳቢ አያደርግም ብሎ መከራከር ይቻል ይሆናል። ይህ ግምት ትክክል ሆነም አልሆነም ግን “የድረስልኝ” ጥሪውን ክብደትም ሆነ ተገቢነት አይቀይረውም።

 

እንደኢትዮጵያ መንግሥት ራሱ በዳይ ሆኖ በሚገኝበት አጋጣሚ ጥሪው መሠረታዊ ይዘቱን ሳይለውጥ የጥያቄውን ቅርጽ ይለውጥ ይሆናል። ዜጎቹን ከግፍ የመካለከል፣ ፍትሕ-ርትእን የማስፈን ሐላፊነት ያለበት መንግሥት እርሱ ራሱ ግፍ ፈጻሚ ሆኖ ሲገኝ “መንግሥት የለም ወይ?!” የሚለው ጥያቄ “የምፈልገው አይነት መንግሥት የለኝም” ብሎ እንደማወጅ ነው። ምክንያቱም ሰውየው ጩኸቱን ሲያሰማ በሕሊናው የሚያስበው ዜጎቹን የመጠበቅ ሐላፊነትና ፍላጎት ስላለበት፣ የዜጎቹን መብት ስለሚያከብርና ስለሚያስከብር፣ የዜጎቹን ድምጽ ስለሚሰማ፣ በዜጎቹ ስለሚታመንና ስለሚከበር መንግሥት ነው። ጥሪው፣ ጨኸቱ ዜጎቹን በግፍና በአምባገነንነት ለሚገዛው መንግሥት የቀረበ አይደለም።

 

ኢትዮጵያን የሚገዛት ሐፍረቱን እንኳን መሸፈን የማይችል አምባገነን መንግሥትና መሪዎቹ “መንግሥት የለም ወይ?!” የሚለውን ጩኸት ሲሰሙ ምን ይሰማቸው ይሆን? በየደረጃው የሚገኙት የመንግሥት ሐላፊዎች በየአደባባዩ፣ በየመስጊዱ፣ በየአብያተ ክርስቲያኑ፣ በየጋዜጣው፣ በየስብሰባው፣ በየሰልፉ፣ በየቀበሌው፣ በየፍርድ ቤቱ በቀጥታም በተዘዋዋሪም የሚሰማውን “መንግሥት የለም ወይ?!” የሚል የብሶት ጥሪ የሚተረጉሙት ምን እያሉ ይሆን? እፍረትም እውቀትም የሌላቸው “መንግሥት አለ፣ እርሱም እኔ/እኛ ነን” ብለው በልባቸው ስለመንግሥትነታቸው ፍትሐዊነት ይመጻደቁ ይሆናል። የለየላቸው ወሮበሎቹ ደግሞ “መንግሥት እኛው ነን፤ ይህንንም ያሳየናችሁ እኛው ነን፤ ግፍ ረስታችኋል ማለት ነው” በማለት መሳለቃቸው አይቀርም (ስሕተታቸው በተነገራቸው ቁጥር ስለደርግና ስለነገሥታቱ መተረክ የሚቀናቸው ለዚህ አይደል?)። ጥቂት የቀረች የሕሊና እንጥፍጣፊ ያለቻቸው ምናልባት ደውሉ የተደወለው ለእነርሱ እንደሆነ ይረዱት ይሆናል።

 

“መንግሥት የለም ወይ?!” ስንል በብሔርና በቤተሰብ ተደራጅቶ የመንግሥትን ሥልጣንና ሀብት የሚዘርፍ ወሮበላ ድምጻችንን እንዲሰማ፣ መብታችንን እንዲያ(ስ)ከብርልን እየተጣራን አይደለም። “መንግሥት የለም ወይ?!” ስንል ሀገርንና ዜጎችን ለመጠበቅ በአገር ሀብት የተቋቋሙ የመንግሥት ተቋማትን የጭቆና፣ የሥልጣን ማቆያና የዘረፋ መሣሪያ ያደረጉ ወገኖች እነርሱው ራሳቸው ከጫኑብን ቀንበር እንዲታደጉን እየተጣራን አይደለም።

 

“መንግሥት የለም ወይ?!” ስንል ጭቆናን፣ ግፍን እና ዘረፋን ግቡ ያደረገው መንግሥት ተለውጦ ወይም ተወግዶ የዜጎቹን መሠረታዊ መብቶች የሚያከብርና የሚያስከብር፣ ከነልዩነቶቻችን የእኛ የምንለው መንግሥት ይናፍቀናል ማለታችን ነው። “መንግሥት የለም ወይ?!” ስንል የምናከብረውና የሚያከብረን፣ የምናምነውና የሚያምነን፣ ድምጻችንን የሚሰማ ድምጹን የምነሰማው መንግሥት ይገባናል፣ ይኖረናለም ማለታችን ነው። በዚህ አነጋገራችን ዘይቤው የሌለውን እየጠሩ፣ ያለውን ማነወር ነው፤ መንግሥታቸው መንግሥታችን አይደለምና!

http://www.zehabesha.com/amharic/archives/1110

“Humanity comes before Ethnicity”

Obang Metho

I am inspired by thousands of Ethiopian whom I have met— by their courage, their competent, their determination, their love, their care— by you name it!

I have met with so many remarkable Ethiopians from many different ethnic groups and faiths that I’m overwhelmed with the beauty and variety of our fellow-Ethiopians. All of them have touched me and taught me so much more about our shared humanity.

These friendships have broken down many of the negative stereotypes that have been promoted and exaggerated in the past. With God’s help, we can find healing, reconciliation, restoration and to build up a“New Ethiopia,” where “Humanity comes before Ethnicity and No one Ethiopian is free until we are free. A country grounded on valuing and protecting the rights of all Ethiopian not one ethnic group or Kilil.”

We have no choice but to move forward to unite our beloved people and free our beautiful country. The future of Ethiopia is in our hands.

Our job should not be only for ourselves; but also for the millions of suffering people stuck in this ethnic apartheid, harsh and cruel system of the TPLF. And if we do it well, those generations who come after us will have a better life.

Be part of the change we are looking for.”It does not require a majority to prevail, but rather an irate, tireless minority keen to set bush fires in people’s minds” – by Samuel Adams.

Keep hope alive and never give up at this most difficult time of our history.